tirsdag 18. oktober 2005
Adrian er føydd!
Mariann og Runar fekk seg ein liten gut 8. oktober! Han er kjempesøt, og heiter Adrian.
Atlanterhavsparken i Ålesund
1. oktober dro Ricki, Ida og eg til Atlanterhavsparken i Ålesund. Akvariumet har store landskapsakvarier bygd inn i kystnaturen, og vi såg mange fine, nokre rare og til og med nokre artige fisk. Høgdepunktet var kanskje når fiskane vart mata av ein dykkar, det var litt morsomt å sjå kor fiskane flokka seg rundt karen og ville ha kos - men aller helst mat. Ida sprang rundt og ropte "Sjå! Sjå!" og "Enda meir fisk!" og det var ein fin tur. At vi på veg heim frå Ålesund gjekk tom for bensin, og at reisa derfor tok eit par timar meir enn den trengde, er ei anna historie som helst går i gløymeboka ...
torsdag 29. september 2005
Vi må på sjukehus når vi får vondt
Under kveldsstellet til Ida flaug eit helikopter forbi mot sjukehuset. Eg fortalde at det kanskje var nokon som var skada, eller som var veldig sjuke, då må ein av og til på sjukehus.
- Dama aua, seier Ida, og ser på meg med bekymringsfulle auge.
- Ja, kanskje ho he skada sej. Men det går nok bra, seier eg. Ida nikkar.
- Går bra.
Så tenkjer ho litt, og kikar ut vindauget etter helikopteret, som no har landa.
- Dama aua. Må sjukehus.
- Mhm, det går nok bra med ne. Ho fe medisin, og so vil doktoren fikse ne.
- Ja. Ej aua der, ej.
Ho peikar på leggen sin, som har eit halv centimeters skrubbsår frå fem dagar sidan.
- Ej må sjukehus, ej.
Ser du? Jenta mi kan trekkje logiske slutningar!
- Dama aua, seier Ida, og ser på meg med bekymringsfulle auge.
- Ja, kanskje ho he skada sej. Men det går nok bra, seier eg. Ida nikkar.
- Går bra.
Så tenkjer ho litt, og kikar ut vindauget etter helikopteret, som no har landa.
- Dama aua. Må sjukehus.
- Mhm, det går nok bra med ne. Ho fe medisin, og so vil doktoren fikse ne.
- Ja. Ej aua der, ej.
Ho peikar på leggen sin, som har eit halv centimeters skrubbsår frå fem dagar sidan.
- Ej må sjukehus, ej.
Ser du? Jenta mi kan trekkje logiske slutningar!
torsdag 15. september 2005
Naxos
Det er kanskje litt i seinaste laget for ein ferierapport frå Naxos, men den MÅ kome! Det er litt godt å tenke tilbake på sommaren og vite at den var fin, iallfall medan vi var i Hellas. Den norske sommaren skal eg ikkje skryte noko av.
Vi reiste til Naxos med speedbåt frå Pireus 1. juli, og kom fram nokre timar seinare. Der venta Ioanna, som var eigaren av hotellet vi hadde booka via e-post. Ricki hadde snakke med henne på telefon, og dei ville hente oss på hamna. Iallfall var det det vi trudde. Ioanna var ei nokså lubben dame - som ikkje snakka eitt ord engelsk. Derfor hadde ho meg seg niesa si, ein ungdom som kunne litt meir enn henne.
Allereie frå starten av hadde vi litt kommunikasjonsproblem, og dei gjorde store auge då dei såg all bagasjen vi hadde med: ein stor koffert, ein ryggsekk, ei stelleveske og ei barnevogn! Jøje meg. Dette hadde dei virkeleg ikkje forventa! Det var nemlig ikkje plass til all bagasjen i bilen. Derfor tok Ioanna vogna oppå bagasjelokket til bilen, og køyrde med ho der ein 5-6 minutt, til vi kom til jernhandlaren. Då stoppa ho bilen, gjekk inn og kjøpte tau - og festa vogna. Deretter bar det vidare ut på landet.
Vi stussa litt over tida det tok frå byen, ettersom det ikkje skulle vere så langt ifølge nettsidene vi hadde sjekka før vi booka hotellet. Det var også rart at vi køyrde oppover og oppover i fjellsidene, medan hotellet vårt skulle ligge ein 5 minutters gåtur frå stranda. Men det var sikkert ei strand på den andre sida av øya. Vi køyrde forbi landsbyen, som inneheldt eitt bakeri og eitt postkontor. Merkelig. No var vi snart framme, men før vi kom til hotellet stoppa Ioanna eit par stader for å helse på foreldre og naboar. Vi fekk og helse på dei. Trivelig. Dette var ein menneskekjær hotelleigar som var svært glad for å få gjestar! "Er det mange gjestar på hotellet no?", spurte Ricki. "Neeeeii ... ikkje så mange", var svaret han fekk. Vi køyrde litt til, og var plutselig framme. Det var fint; kvite murhus med blå karmar, som typisk gresk er. I bakgården var det oliventre og andre vekstar - og eit par kattar låg og slumra nærast pelslause i skyggen. Ut på enga høyrde vi kyr. KYR? Ja, kyr. Stranda låg ca. 3 km frå hotellet. Det tok ikkje 5 minutt å gå dit, og vi vart anbefalt å leige bil. Bussen gjekk ikkje så ofte. Ioanna kom med heimelaga ost, og sjølvplukka agurk og tomat. Deretter køyrde ho inn til byen og kjøpte croissantar til oss. Det var flott gjort at hotelleigaren å varte oss opp på den måten! Men det var noko som ikkje stemte. Det var ingen andre gjestar der, ingen basseng, ikkje familievenleg hotell, ingen leikeplass, ingen naboar, ingen supermarkets, ingen strender, langt til byen ... kunne dette vere rett hotell? Det enklaste svaret her er nei. Vi hadde kome til Ioanna Studios, medan vi hadde rom på Ioanna Studios and Apartments. Ricki hadde ikkje sjekka namnet på hotellet då han ringte og spurte om transport til hotellet, ettersom han ikkje rekna med at det var fleire Ioanna'ar som leigde ut rom på Naxos. Dermed starta kommunikasjonsproblema, og vi ende opp på feil hotell. Etter litt krangling og unnskyldningar, fekk vi skyss til det eigentlege hotellet vårt - og gjett om vi var letta. Dette hotellet var akkurat slik vi hadde sett det på nettet, og det var dette vi hadde booka. Eit par timar etter ankomst ved hamna var vi framme ved Ioanna Studios and Apartments, og såg fram til å vere der i to heile veker:
Resten av ferien var kjempefin, og fleire bilete ligg på familiegalleriet vårt, for de som har tilgjenge til det. For de andre som ikkje har det, skal eg vurdere å leggje opp nokre fleire bilete ved etterspørsel.
Vi reiste til Naxos med speedbåt frå Pireus 1. juli, og kom fram nokre timar seinare. Der venta Ioanna, som var eigaren av hotellet vi hadde booka via e-post. Ricki hadde snakke med henne på telefon, og dei ville hente oss på hamna. Iallfall var det det vi trudde. Ioanna var ei nokså lubben dame - som ikkje snakka eitt ord engelsk. Derfor hadde ho meg seg niesa si, ein ungdom som kunne litt meir enn henne.
Allereie frå starten av hadde vi litt kommunikasjonsproblem, og dei gjorde store auge då dei såg all bagasjen vi hadde med: ein stor koffert, ein ryggsekk, ei stelleveske og ei barnevogn! Jøje meg. Dette hadde dei virkeleg ikkje forventa! Det var nemlig ikkje plass til all bagasjen i bilen. Derfor tok Ioanna vogna oppå bagasjelokket til bilen, og køyrde med ho der ein 5-6 minutt, til vi kom til jernhandlaren. Då stoppa ho bilen, gjekk inn og kjøpte tau - og festa vogna. Deretter bar det vidare ut på landet.
Vi stussa litt over tida det tok frå byen, ettersom det ikkje skulle vere så langt ifølge nettsidene vi hadde sjekka før vi booka hotellet. Det var også rart at vi køyrde oppover og oppover i fjellsidene, medan hotellet vårt skulle ligge ein 5 minutters gåtur frå stranda. Men det var sikkert ei strand på den andre sida av øya. Vi køyrde forbi landsbyen, som inneheldt eitt bakeri og eitt postkontor. Merkelig. No var vi snart framme, men før vi kom til hotellet stoppa Ioanna eit par stader for å helse på foreldre og naboar. Vi fekk og helse på dei. Trivelig. Dette var ein menneskekjær hotelleigar som var svært glad for å få gjestar! "Er det mange gjestar på hotellet no?", spurte Ricki. "Neeeeii ... ikkje så mange", var svaret han fekk. Vi køyrde litt til, og var plutselig framme. Det var fint; kvite murhus med blå karmar, som typisk gresk er. I bakgården var det oliventre og andre vekstar - og eit par kattar låg og slumra nærast pelslause i skyggen. Ut på enga høyrde vi kyr. KYR? Ja, kyr. Stranda låg ca. 3 km frå hotellet. Det tok ikkje 5 minutt å gå dit, og vi vart anbefalt å leige bil. Bussen gjekk ikkje så ofte. Ioanna kom med heimelaga ost, og sjølvplukka agurk og tomat. Deretter køyrde ho inn til byen og kjøpte croissantar til oss. Det var flott gjort at hotelleigaren å varte oss opp på den måten! Men det var noko som ikkje stemte. Det var ingen andre gjestar der, ingen basseng, ikkje familievenleg hotell, ingen leikeplass, ingen naboar, ingen supermarkets, ingen strender, langt til byen ... kunne dette vere rett hotell? Det enklaste svaret her er nei. Vi hadde kome til Ioanna Studios, medan vi hadde rom på Ioanna Studios and Apartments. Ricki hadde ikkje sjekka namnet på hotellet då han ringte og spurte om transport til hotellet, ettersom han ikkje rekna med at det var fleire Ioanna'ar som leigde ut rom på Naxos. Dermed starta kommunikasjonsproblema, og vi ende opp på feil hotell. Etter litt krangling og unnskyldningar, fekk vi skyss til det eigentlege hotellet vårt - og gjett om vi var letta. Dette hotellet var akkurat slik vi hadde sett det på nettet, og det var dette vi hadde booka. Eit par timar etter ankomst ved hamna var vi framme ved Ioanna Studios and Apartments, og såg fram til å vere der i to heile veker:
Resten av ferien var kjempefin, og fleire bilete ligg på familiegalleriet vårt, for de som har tilgjenge til det. For de andre som ikkje har det, skal eg vurdere å leggje opp nokre fleire bilete ved etterspørsel.
Artsprøve
Eitt av krava for å bli førskulelærar, er til dømes å kunne skjelne ei bille frå ei tege. I morgon har vi artsprøve, og eg har nett stått i kø på klasseromet for å pugge dei 120 ulike artane insekt, planter, treslag og sjødyr vi skal kunne i haust. Heldigvis var alle edderkoppane daude, i likheit med resten av insekta. Fysj! (Og heldigvis er ikkje eitt av krava for å bli førskulelærar å like desse småkrypa!)
tirsdag 13. september 2005
lørdag 10. september 2005
Eg susar gjennom verdensveven!
Endeleg kan eg sitje uforstyrra på PC'en og skrive oppgåver, surfe på nettet (finnast det eit anna ord for 'surfe' på norsk?) og takle smileys og det som anna er på MSN. Mamma har reist til Tyrkia på ferie, og dermed har eg fått lov til å låne PC'en hennar i heile to veker! Jippilippi! Ricki kjem om *mumle* dagar, og forhåpentligvis klarer han å fikse maskina, eller iallfall finne ut av kva sjukdom ho har. Han skal vere her i to veker denne gongen, kjære kjærasten min - og vi skal kose oss som ei ordentleg familie alle tre. Gleder meg!
mandag 29. august 2005
Datatrøbbel
I dei siste to-tre månadane har datamaskina mi vore ute av funksjon. Det er ho framleis, medan eg sit på reservemaskinen frå 1997 med 64mb RAM og Windows 98. Det seier seg sjølv at eg slit litt med både tekstar, blog og informasjon eg skal ha fatt i. Det kjem truleg ikkje mykje bilete her, ettersom eg faktisk ikkje har kapasitet til å laste over bilete frå kamera til pc (!), men hvis eg er heldig, så kjem kanskje Ricki og finn ut av problema. Skjønt eg byrjar å tru at det må ei heilt ny maskin til ... og kven har råd til det? Ikkje eg. Så de får følgje med. Kjem det frustrerte innlegg på bloggen, uansett kva tema er, så er det truleg datamaskina som ligg til grunn. Ho er verre enn PMS.
mandag 8. august 2005
Ida er 2 år!
I går vart veslejenta mi 2 år! Dagen vart feira med familie, og Ida storkosa seg med all merksemda ho fekk gjennom dagen. Kake, besøk og pakkar er toppen - og Ida klarte ikkje sitje i ro under selskapet av di ho var så oppspelt. Det var derfor ei trøtt lita jente som la seg ut på kvelden ... heile 2 år gammal og veldig annleis frå i fjor.
Stor pakke! Yay!
Ida viser fram gåva ho fekk av onkel og "tante" Connie.
Gåva var to telt med tunnell imellom! Dobbel-yay!
Søte Ida mi.
Onkel, Ida og "tante" Connie et kaker.
Oda, Ida og Hans-Otto i teltet.
Stor pakke! Yay!
Ida viser fram gåva ho fekk av onkel og "tante" Connie.
Gåva var to telt med tunnell imellom! Dobbel-yay!
Søte Ida mi.
Onkel, Ida og "tante" Connie et kaker.
Oda, Ida og Hans-Otto i teltet.
onsdag 20. juli 2005
Marathonas
No har Ida og eg vore i Hellas i snart ein månad. Først var vi ei veke hos Ricki i Athen, deretter var heile familien to veker på Naxos (Naxosrapport kjem snart). Denne siste veka er vi tilbake i leiligheta til Ricki i Athen, og i dag var Ida, Hege og eg ved Marathonas Lake på kafe. Det var utruleg fint der - og ein flott kontrast i forhold til asfaltjungelen i Athen! Marathonas ligg omlag 30 min køyring nord for Maroussi, og var vel unt ein times kafebesøk til tross for 40 grader i skyggen.
Kafeen ved Marathonas Lake.
Hege og Ida ved kafeen.
Marathonas Lake.
Kafeen ved Marathonas Lake.
Hege og Ida ved kafeen.
Marathonas Lake.
tirsdag 21. juni 2005
Middelhavslapskaus
Av di Harms etterlyste matoppskrifter, legg eg inn ei oppskrift på "middelhavslapskaus". Den er god og enkel å lage - men mengda må ein nesten sjå litt an sjølv:
Litt olivenolje
2 løk (rensk og kutt opp)
2 store gulrøtter (rensk og kutt i terningar)
1/2 squash (skjer av skalet og kutt i terningar)
2-3 sopp (tørk av med papir, og kutt opp)
1/2-1 raud paprika
litt frisk rosmarin (evt. bittelitt tørka)
4 ts tomatpuré
2 poteter
1 kyllingfilet (rått eller kok, bryst eller lår, skjert i bitar)
4 ts erter (ferske eller frosne)
300 ml vatn (ca. - ha i meir/mindre om du ynskjer)
Varm løk, gulrot, squash, sopp, paprika og rosmarin lett i stekepanne (eller kasserolle) i ca. 5 min. Ha over i kasserolle og ha oppi tomatpuré, poteter, kylling, erter og vatn. Kok opp og skru ned på lav varme i ca. 20 min. Rør innimellom, så ikkje lapskausen svir seg.
Server med litt godt brød og smør, evt. frisk salat.
Skrive i ettertid:
Krydder er viktig! Krydre med salt og pepper, og erstatt evt. rosmarin med timian (tørka).
Litt olivenolje
2 løk (rensk og kutt opp)
2 store gulrøtter (rensk og kutt i terningar)
1/2 squash (skjer av skalet og kutt i terningar)
2-3 sopp (tørk av med papir, og kutt opp)
1/2-1 raud paprika
litt frisk rosmarin (evt. bittelitt tørka)
4 ts tomatpuré
2 poteter
1 kyllingfilet (rått eller kok, bryst eller lår, skjert i bitar)
4 ts erter (ferske eller frosne)
300 ml vatn (ca. - ha i meir/mindre om du ynskjer)
Varm løk, gulrot, squash, sopp, paprika og rosmarin lett i stekepanne (eller kasserolle) i ca. 5 min. Ha over i kasserolle og ha oppi tomatpuré, poteter, kylling, erter og vatn. Kok opp og skru ned på lav varme i ca. 20 min. Rør innimellom, så ikkje lapskausen svir seg.
Server med litt godt brød og smør, evt. frisk salat.
Skrive i ettertid:
Krydder er viktig! Krydre med salt og pepper, og erstatt evt. rosmarin med timian (tørka).
fredag 17. juni 2005
Sommarferie!
Etter ei intens periode med seks eksamenar (!), er det endeleg sommarferie! No får eg kanskje tid til både å rydde skikkelig, sortere papir og forhåpentligvis oppdatere både heimeside, blog og galleri. Akkurat no er det godt å berre ikkje gjere noko som helst, og det har eg tenkt å gjere i eit par timar til - iallfall!
lørdag 28. mai 2005
Ida på 17. mai
Sjølv om bunad ikkje var så kjekt å få på til å byrje med, vart Ida ganske stolt når ho fekk sjå seg i den nye kjolen sin! Her poserar ho på trappa, før feiringa tek til.
(Fleire postar om 17. mai skal kome ...)
lørdag 7. mai 2005
fredag 6. mai 2005
Argh!
= sint Cecilie.
Det er utruleg kor irriterande det kan vere å stadig trykke "edit post", endre url-adressa til biletet eg skal ha inn, og aldri lukkast med å få det fram. Argh! ARRRRGHHH! Ikkje hugsar eg det nye passordet til ftp'en heller. Eg får nøye meg med at eg ikkje får vist fram veslejenta i vaskebøtta - enda. Men biletet kjem snart!
Det er utruleg kor irriterande det kan vere å stadig trykke "edit post", endre url-adressa til biletet eg skal ha inn, og aldri lukkast med å få det fram. Argh! ARRRRGHHH! Ikkje hugsar eg det nye passordet til ftp'en heller. Eg får nøye meg med at eg ikkje får vist fram veslejenta i vaskebøtta - enda. Men biletet kjem snart!
Bade!
Medan eg sneik meg ut døra for å få gjort litt, fann Besta og Ida på at dei skulle vaske golva. Ida er svært opptatt av vatn - ho elskar det i alle former - og var gladelig med og vaska overalt. Men då telefonen ringte og Besta såg vekk, var det ikkje anna høyre enn eit stort "plopp" etterfølgt av ei smilande jente som ropte "Bade!"
Aktiv blog
Aktiv blog er vel ikkje ein tittel eg kan stå inne for akkurat no. Det har vore late kveldar med tv eller travle kveldar med skulearbeid, og då har bloggen blitt nedprioritert. Om det er til trøst for andre enn meg, har eg tenkt mykje på å skrive her (eg har til og med ei rekkje bilete som skulle blitt posta i samband med tekst). Men som livsmottoet mitt til slutt har blitt: "NO skal eg prøve å få det til!" etterfulgt av "Vi kan no iallfall sjå kor det går frå NO av."
onsdag 16. mars 2005
Naser
Noko eg har lagt merke til, heilt sidan eg byrja å sjå på folk, er nasene folk har. Det finst faktisk mange skeive naser. Dette er noko eg legg merke til og som eg kan bli fiksert på. Det er vanskelig å snakke med ein person som har ei særs skeiv nase. Naseryggen kan vere skeiv, eller den eine naseboren kjem litt lenger nedom den andre. Det er den siste som er mest fascinerande. Korleis har det skjedd, liksom? Kanskje nasen vart trykt litt inn under graviditeten, før barnet kom ut? Kanskje har ein trykt litt for mykje på eine sida? Eller er det rett og slett naturleg med skeive naser? Eg veit ikkje. Men det er litt rart at kjærasten min har skeiv nase. Eg såg det ikkje før han fortalde det.No legg eg støtt merke til det. Den hellar litt mot venstre, trur eg. Eller høgre. Iallfall til ei av dei to sidene. Det bryr meg ikkje så mykje. "Usymmetriske ansikt er sjarmerande" seier han. Sjarmerande? Kanskje. Fascinerande? Ja!
lørdag 26. februar 2005
Avskjed
Dei dagane som er aller verst, er dei dagane vi seier "ha det" utan ein ny dato for gjensyn. Ricki har vore her i ei veke no, og reiste i dag. Det er rart kor fort ein venner seg til å vere tre, i forhold til å vere tilbake att til to. Ida har i heile ettermiddag leita og spurt etter pappa, og det er litt sårt at ho snart byrjar å forstå. Forhåpentlegvis kjem han heim før ho er så stor at ho er klar over saknet. I mellomtida sussar vi godnatt til biletet av pappa i vinduskarmen.
fredag 28. januar 2005
mandag 24. januar 2005
Eg skulle gjerne ...
I går skulle eg gjerne ha
- ordna alle skulepapira mine
- ordna alle andre papira mine
- vaska badet og soveromet
- laga ny heimeside til meg
- oppdatert heimesida til Ida
- laga greske kjøttbollar til veka
- testa brødbakemaskina
- laga dagsplan for avdelinga tirsdag
- skrive ned songane eg skal synge i samling tirsdag
- skrive ut songane eg skal synge i samling tirsdag
- lagt meg tidleg
... men det einaste eg fekk gjort, var å lage dagsplan. Som eg fekk vite i dag ikkje var naudsynt, ettersom vekeplanen som eg laga førre veke var nok.
I dag skulle eg gjerne ha
- ordna alle skulepapira mine
- ordna alle andre papira mine
- vaska badet og soveromet
- laga ny heimeside til meg
- oppdatert heimesida til Ida
- laga greske kjøttbollar til veka
- testa brødbakemaskina
- teke oppvasken
- skrive ned songane eg skal synge i samling tirsdag
- skrive ut songane eg skal synge i samling tirsdag
- øvt meg på samlinga
- finne dyreteikningar og mala desse med fargar til samlinga
- henta mobilen min frå bilen
- lagt meg tidleg
... men det einaste eg har gjort, er å finne dyreteikningar til samlinga. Eg må hente mobilen, som fungerar som vekkarklokke. Og eg må leggje meg tidleg.
- ordna alle skulepapira mine
- ordna alle andre papira mine
- vaska badet og soveromet
- laga ny heimeside til meg
- oppdatert heimesida til Ida
- laga greske kjøttbollar til veka
- testa brødbakemaskina
- laga dagsplan for avdelinga tirsdag
- skrive ned songane eg skal synge i samling tirsdag
- skrive ut songane eg skal synge i samling tirsdag
- lagt meg tidleg
... men det einaste eg fekk gjort, var å lage dagsplan. Som eg fekk vite i dag ikkje var naudsynt, ettersom vekeplanen som eg laga førre veke var nok.
I dag skulle eg gjerne ha
- ordna alle skulepapira mine
- ordna alle andre papira mine
- vaska badet og soveromet
- laga ny heimeside til meg
- oppdatert heimesida til Ida
- laga greske kjøttbollar til veka
- testa brødbakemaskina
- teke oppvasken
- skrive ned songane eg skal synge i samling tirsdag
- skrive ut songane eg skal synge i samling tirsdag
- øvt meg på samlinga
- finne dyreteikningar og mala desse med fargar til samlinga
- henta mobilen min frå bilen
- lagt meg tidleg
... men det einaste eg har gjort, er å finne dyreteikningar til samlinga. Eg må hente mobilen, som fungerar som vekkarklokke. Og eg må leggje meg tidleg.
fredag 14. januar 2005
Ida kan ...
... bruke bakebollen til hjelm
... gå på tur med brødristaren
... køyre bil med legoboksen på hovudet
... og mykje, mykje meir!
Kanskje to bollar gjer betre nytte enn éin hjelm?
"Sjå, eg kan køyre i blinde!" (I denne store leiligheta vår, skal det litt til å vere orientert kvar alle roma og hindringane er ...)
... gå på tur med brødristaren
... køyre bil med legoboksen på hovudet
... og mykje, mykje meir!
Kanskje to bollar gjer betre nytte enn éin hjelm?
"Sjå, eg kan køyre i blinde!" (I denne store leiligheta vår, skal det litt til å vere orientert kvar alle roma og hindringane er ...)
tirsdag 11. januar 2005
Godt nytt år!
No er vi snart midt i januar, men eg skal kome tilbake til jule- og nyttårsfeiringa seinare når eg har tid.
Eg er midt i praksisperioden i barnehagen, og ting skal både planleggast, gjerast og skrivast om i tillegg til at det skal leikast, lærast og samlast, så dagane er travle og nettene er korte.
Eg er midt i praksisperioden i barnehagen, og ting skal både planleggast, gjerast og skrivast om i tillegg til at det skal leikast, lærast og samlast, så dagane er travle og nettene er korte.
Slankelogikk
Når ein har ete sunt heile dagen, kan ein unne seg noko godt om kvelden. Det er vel logisk, det. Til det er oppete ...
mandag 13. desember 2004
Luciadagen
I dag er det Luciadagen. Sankt Lucia er kjend som lysberaren, og var ei kristen jente som gav mat og lys til forfulgte kristne i Roma tidleg på 300-talet.
I barnehagen til Ida var det Luciafest med foreldre, barn og ansatte på kvar avdeling, og KNAS-klubben (5-åringane) gjekk Luciatog. Vi fekk lussebollar, pepparkaker, gløgg, kaffe og saft. Ida tykte pepparkakene var best.
Biletet er teke frå denne sida
Svart senker natten seg
i stall og stuer
Solen har gått sin vei,
skyggene truer.
Inn i vårt mørke hus
stiger med tente lys
Sankta Lucia, Sankta Lucia
Natten er mørk og stum.
Med ett det suser
i alle tyste rom
som vinger bruser.
Se på vår terskel står
hvitkledd med lys i hår
Sankta Lucia, Sankta Lucia.
Oppskrift på lussekattar finn du forresten her
I barnehagen til Ida var det Luciafest med foreldre, barn og ansatte på kvar avdeling, og KNAS-klubben (5-åringane) gjekk Luciatog. Vi fekk lussebollar, pepparkaker, gløgg, kaffe og saft. Ida tykte pepparkakene var best.
Biletet er teke frå denne sida
Svart senker natten seg
i stall og stuer
Solen har gått sin vei,
skyggene truer.
Inn i vårt mørke hus
stiger med tente lys
Sankta Lucia, Sankta Lucia
Natten er mørk og stum.
Med ett det suser
i alle tyste rom
som vinger bruser.
Se på vår terskel står
hvitkledd med lys i hår
Sankta Lucia, Sankta Lucia.
Oppskrift på lussekattar finn du forresten her
torsdag 9. desember 2004
mandag 6. desember 2004
Julekakebaking
Søndag baka Besta og Ida julemenn, og det var gøy! Ida fekk si eiga kjevle, og dunka deigen nesten heilt flat, før ho spiste han opp. Det falt ikkje heilt i smak, men å bake - det var iallfall stas! Det er vel ikkje lenge før eg no må bake kvar kveld, etter vi har teke oppvasken i lag ...
onsdag 24. november 2004
Grete Roede-kurs
I dag byrjar eg på Grete Roede-kurs! Det er mange kilo som skal av, så det er godt å starte! I dag var planen å trille Ida til barnehagen, så gå på skulen, gå heim og vaske og til slutt gå - eller køyre - og hente Ida. Men når eg såg ut og det regna og var glattis ... då tok eg likevel bilen. Eg skal PRØVE å gå opp og ned trappene i blokka eit par gongar istaden, og så får vi sjå kor motivasjonen er til ta nokre øvelsar i kveld.
Det snør
Det snør i Volda, og det er ikkje få fnugg som fell frå himmelen. Eg sakna snøen då vi budde i Athen (vi hadde faktisk ein dag med ein god del snø; samtlege naboar var ute og kasta snøball og laga snømann!), og eg tykkjer ikkje det er vinter utan den. Men å stå ute og måke og skrape bil i ein tjue minutt før ein kan kome seg inn i bilen, er ikkje fullt like artig. Garasje hadde vore kjekt å hatt ... Ricki får berre skunde seg tilbake til Noreg, så vi kan ETABLERE oss med GARASJE!
torsdag 18. november 2004
Ida tek oppvasken
Det kjekkaste Ida veit for tida, er å ta oppvasken. Mykje vatn og mykje søl; kan ein finne noko meir gøy enn det?
søndag 14. november 2004
Regn
Regn er noko er sakna ofte i Athen. Når det først regna der, vart lufta så frisk og gatene (nesten) reine. Her eg sit no, skulle eg aldri tru at ein kunne få for mykje sol. Og at eg sakna haust, kulde og regn? Eit snev av galskap, trur eg det kallast. I Volda regnar, sluddar eller snør det for tida.
Grått og vått på fergekaia.
Eg sat forresten tørr og trygg i bilen.
Grått og vått på fergekaia.
Eg sat forresten tørr og trygg i bilen.
lørdag 13. november 2004
I live?
Ja. Døgnet har krympa, har eg funne ut. Eg burde sove, men driv og leitar etter ein betre blog-stad, der eg kan poste bilete på ein enklare måte. Kanskje kan eg leggje blogen på mitt heimeområde òg?
www...svuuuusj!
www...svuuuusj!
fredag 6. august 2004
Tilbake i Noreg
Det er ei god stund sidan eg oppdaterte bloggen no, men altså: vi er tilbake i Noreg! Ricki, Ida og eg dro til Bergen 30. juni, og der var vi til 5. juli. Då reiste Ricki tilbake til Athen, medan Ida og eg dro vidare på ferie til Sunnmøre. I Bergen helste vi på svigerfamilien min, og var i bryllupet til Terje og Silje 3. juli.
Søskenbarna Martin og Ida.
Brudeparet Terje og Silje.
Det var godt å kome heim til ho mor på Sunnmøre, og Ida liker seg her. Det er mø'ar og bæ'ar og pip'ar fleire stadar, og dei er svære å sjå på. Frisk luft, lite støy, flott natur, familie og vener - det er godt å vere heime!
Dagros?
Som dei fleste veit, så har eg derfor bestemt meg for at vi ikkje reiser tilbake til Athen. Ricki, stakar, må dessverre vere att og gjere seg ferdig med Darkfall, men vi håper det ikkje dryg for lenge før alt er klart og han kan kome heim til oss. I midten august, dvs. no snart, byrjar eg på førskulelærarutdanninga i Volda, og Ida byrjar i barnehagen! Alt har vorte ordna på ei vekes tid, og til og med bil (den gamle skranglekassa til pappa), har eg fiksa meg. Leilegheit er det einaste som ikkje er i boks, og det ser ut til at det kan ta litt tid å skaffe. Eg tvilar ikkje på at halve Volda består av studentar, og at det då er vanskeleg å skaffe bustad, er noko som seier seg sjølv. Mellombels pendlar vi mellom Ulstein og Volda. Ein time morgon, ein time ettermiddag. Får virkeleg håpe det ikkje varer lenge ...
Søskenbarna Martin og Ida.
Brudeparet Terje og Silje.
Det var godt å kome heim til ho mor på Sunnmøre, og Ida liker seg her. Det er mø'ar og bæ'ar og pip'ar fleire stadar, og dei er svære å sjå på. Frisk luft, lite støy, flott natur, familie og vener - det er godt å vere heime!
Dagros?
Som dei fleste veit, så har eg derfor bestemt meg for at vi ikkje reiser tilbake til Athen. Ricki, stakar, må dessverre vere att og gjere seg ferdig med Darkfall, men vi håper det ikkje dryg for lenge før alt er klart og han kan kome heim til oss. I midten august, dvs. no snart, byrjar eg på førskulelærarutdanninga i Volda, og Ida byrjar i barnehagen! Alt har vorte ordna på ei vekes tid, og til og med bil (den gamle skranglekassa til pappa), har eg fiksa meg. Leilegheit er det einaste som ikkje er i boks, og det ser ut til at det kan ta litt tid å skaffe. Eg tvilar ikkje på at halve Volda består av studentar, og at det då er vanskeleg å skaffe bustad, er noko som seier seg sjølv. Mellombels pendlar vi mellom Ulstein og Volda. Ein time morgon, ein time ettermiddag. Får virkeleg håpe det ikkje varer lenge ...
torsdag 10. juni 2004
Kreta
Laurdag 5. til mandag 7. juni, var Ricki, Ida og eg på Kreta saman med Peter, Tone, Sophie (4) og Lucas (3 mnd.). Turen var ganske impulsiv, så først fredag førmiddag var det bestemt at vi skulle reise. Heile den dagen gjekk i eitt med rydding, vasking av kle, pakking og ein god dose stress! Flyet vårt gjekk kl. 5.50, og etter ei kort natt utan særlig søvn på nokon av oss, dro vi til Agia Marina ved Chaniakysten på Kreta. Flyturen tok 30 minutt og gjekk kjempebra. Etter å ha landa på Kreta, tok vi drosje inn til Chania og fekk oss litt frukost, før vi ringte Peter, som inviterte oss over til hotellet deira (Alexandra Beach Hotel). Vi tok drosje dit, og møtte Peter i frukostsalongen ute. Sidan vi ikkje fekk hotellrom før 12-13, så vart vi der ei stund. Eg vart temmelig dårlig pga. søvnmangel etterkvart, og vi gjorde ikkje anna enn å slappe av på hotellet deira fram til vi fekk skrive oss inn på vårt hotell (Hotel Amalthia). Hotellet vårt var ok. Roma var temmeleg 80-tals og ikkje særleg fine, men uteområdet var fint og ganske gresk med kvit mur, mykje planter og blomar, palmer, basseng, taverna/pub og stranda rett nedanfor. Hotellet til Peter og Tone var kjempeflott i forhold, men eg synes det var like bra å bo på Amalthia, sidan det var meir typisk gresk.
Hotel Amalthia
Taverna Amalthia
Etter å ha skrive oss inn, slappa vi av litt, gav Ida mat og sovna alle tre - i to timar. Deretter stelte vi oss, og dro på taverna saman med dei andre. Vi kjørte gresk stil på maten (med standard tzatziki, gresk salat, grilla squash, greske pølser og grilla lam) for å gje Peter og Tone ein litt gresk kveld. Det var kjempekoseleg, og vi gjekk strandvegen heim i 23-tida, temmeleg slitne.
På taverna Kri Kri. Frå venstre: Tone med Lucas, Sophie, Peter, (Ida) og eg.
Søndag sto vi opp 8, og fekk frukost på hotellet. Etterpå gjekk vi ein liten tur ned på stranda, og tok 4 solsenger ved bassenget - og inviterte Peter og co. over til oss (det var eit problem med å finne ledige solsenger på deira hotell; mange av gjestane der sto opp midt på natta for å legge ned handkle på solsengene for å tinge ledig plass!). Dagen gjekk med til soling, bading og lunsj på Taverna Amalthia, før vi stelte oss og dro på ein taverna oppe i høgden 10 minutt unna med drosje.
Ida likte seg godt i bassenget!
Vi hadde bestemt oss på førehand kvar vi skulle dra: på den tavernaen som låg høgast over bakken og gav oss best utsikt! Når vi kom dit, viste det seg at det ikkje var mogleg å kome seg opp der med vogner, så vi bestemte oss for ein litt meir barnevenleg taverna som også hadde utsikt og venleg betjening. Peter og Ricki åt fisk, Tone fekk lam og eg bestilte moussaka. Ida fekk greske kjøttbollar (som forøvrig er favoritten) og litt crepe (pannekaker) av Sophie. Vi kosa oss skikkeleg, men dro heim litt tidleg pga. sterk og kjølig vind. På vegen ut, byrja betjeninga og krangle - og då vi var komen ned i gata, såg vi eigaren rope og skrike mot gjestane sine "Go!" medan han halte dei ut av tavernaen. Ifølge Ricki, som måtte opp og hente ein attgløymt gjenstand, så var ein av gjestane (skandinavisk) kranglevoren fordi han ikkje fekk vite kva som stod på kvitteringa (alt var på gresk, og tydeligvis ikkje til den prisen han forventa). Dette endte opp i krangling mellom servitøren og sjefen, og meir veit vi ikkje. Ifølge Tasos på jobben til Ricki, er Kretafolket ganske galne folk, og ein skal helst ikkje blande seg opp i businessen deira. Så glad er vi for at vi stakk. Vi tok drosje til Peter og co. sitt hotell, tok eit par øl der (Ida sov i vogna) og dro til hotellet vårt (kun 200 meter unna).
Taverna oppe i høgden. Fra venstre: Tone, (Sophie), Peter, Ricki (og Ida i babystolen)
Utsikt frå tavernaen
Utsikt frå tavernaen
Mandag åt vi frukost på vårt hotell igjen, pakka sakene våre på hotellromet og slappa litt av før vi dro over til dei andre og åt lunsj. Slappa av heile denne dagen. Både Ricki og eg var solbrent, så vi haldt oss mest i skyggen. Vi var veldig freista til å miste flyet, men fann ut at vi ikkje hadde råd eller tid (vel, Ricki hadde ikkje tid), så kl. 18 dro vi til flyplassen og susa heim til betongkledde Athen.
Ida et lunsj med furteleppe og vil ikkje tilbake til Athen
Alt i alt var det ein flott tur, og vi har lyst tilbake! Vi håper å få tid og råd til å reise ei veke til hausten, men det må vi sjå an seinare i sommar. Om Ricki reiser til Bergen i august, så får han ikkje meir fri, så da må det evt. bli ei langhelg. Og uansett blir det nok ikkje så langt vekke som Kreta neste gang; vi satsar på øy, båt og eit par timars reisetid.
Hotel Amalthia
Taverna Amalthia
Etter å ha skrive oss inn, slappa vi av litt, gav Ida mat og sovna alle tre - i to timar. Deretter stelte vi oss, og dro på taverna saman med dei andre. Vi kjørte gresk stil på maten (med standard tzatziki, gresk salat, grilla squash, greske pølser og grilla lam) for å gje Peter og Tone ein litt gresk kveld. Det var kjempekoseleg, og vi gjekk strandvegen heim i 23-tida, temmeleg slitne.
På taverna Kri Kri. Frå venstre: Tone med Lucas, Sophie, Peter, (Ida) og eg.
Søndag sto vi opp 8, og fekk frukost på hotellet. Etterpå gjekk vi ein liten tur ned på stranda, og tok 4 solsenger ved bassenget - og inviterte Peter og co. over til oss (det var eit problem med å finne ledige solsenger på deira hotell; mange av gjestane der sto opp midt på natta for å legge ned handkle på solsengene for å tinge ledig plass!). Dagen gjekk med til soling, bading og lunsj på Taverna Amalthia, før vi stelte oss og dro på ein taverna oppe i høgden 10 minutt unna med drosje.
Ida likte seg godt i bassenget!
Vi hadde bestemt oss på førehand kvar vi skulle dra: på den tavernaen som låg høgast over bakken og gav oss best utsikt! Når vi kom dit, viste det seg at det ikkje var mogleg å kome seg opp der med vogner, så vi bestemte oss for ein litt meir barnevenleg taverna som også hadde utsikt og venleg betjening. Peter og Ricki åt fisk, Tone fekk lam og eg bestilte moussaka. Ida fekk greske kjøttbollar (som forøvrig er favoritten) og litt crepe (pannekaker) av Sophie. Vi kosa oss skikkeleg, men dro heim litt tidleg pga. sterk og kjølig vind. På vegen ut, byrja betjeninga og krangle - og då vi var komen ned i gata, såg vi eigaren rope og skrike mot gjestane sine "Go!" medan han halte dei ut av tavernaen. Ifølge Ricki, som måtte opp og hente ein attgløymt gjenstand, så var ein av gjestane (skandinavisk) kranglevoren fordi han ikkje fekk vite kva som stod på kvitteringa (alt var på gresk, og tydeligvis ikkje til den prisen han forventa). Dette endte opp i krangling mellom servitøren og sjefen, og meir veit vi ikkje. Ifølge Tasos på jobben til Ricki, er Kretafolket ganske galne folk, og ein skal helst ikkje blande seg opp i businessen deira. Så glad er vi for at vi stakk. Vi tok drosje til Peter og co. sitt hotell, tok eit par øl der (Ida sov i vogna) og dro til hotellet vårt (kun 200 meter unna).
Taverna oppe i høgden. Fra venstre: Tone, (Sophie), Peter, Ricki (og Ida i babystolen)
Utsikt frå tavernaen
Utsikt frå tavernaen
Mandag åt vi frukost på vårt hotell igjen, pakka sakene våre på hotellromet og slappa litt av før vi dro over til dei andre og åt lunsj. Slappa av heile denne dagen. Både Ricki og eg var solbrent, så vi haldt oss mest i skyggen. Vi var veldig freista til å miste flyet, men fann ut at vi ikkje hadde råd eller tid (vel, Ricki hadde ikkje tid), så kl. 18 dro vi til flyplassen og susa heim til betongkledde Athen.
Ida et lunsj med furteleppe og vil ikkje tilbake til Athen
Alt i alt var det ein flott tur, og vi har lyst tilbake! Vi håper å få tid og råd til å reise ei veke til hausten, men det må vi sjå an seinare i sommar. Om Ricki reiser til Bergen i august, så får han ikkje meir fri, så da må det evt. bli ei langhelg. Og uansett blir det nok ikkje så langt vekke som Kreta neste gang; vi satsar på øy, båt og eit par timars reisetid.
mandag 31. mai 2004
Lønning
Lønningsdagen er blitt som barndommens laurdag med laurdagssnop; når lønna er inne på konto, er det rett på butikken ... hurra!
onsdag 26. mai 2004
Kenyansk lunsj
I dag var Nina, Hege, Ida og eg hos Faiza og Saffra på lunsj, der vi fekk servert ein kenyansk kylling- og risrett. Kjempegod mat, og veldig hyggeleg lunsj. Ida var ganske fascinert av Saffra og rommet hennar (så mange leiker og fargar!), og Saffra var som fireåringar flest: snakksalig, aktiv og interessert i baby Ida. Ho var elles overbevist om at Ida kom til å snakke "like a people" før dagen var omme.
Saffra med Ida Marie på fanget
Saffra med Ida Marie på fanget
mandag 24. mai 2004
Kjøkkenskuffa
I kjøkkenskuffa er det mykje spanande! Ida elskar å pirke på alt som ikkje er leiker, og når mamma står på kjøkkenet, får ho kike seg litt rundt i skapa. Her har ho funne "roteskuffa" vår med pakkemat. Legg merke til Toro-posane frå Noreg!
Dette var gøy!
Dette var gøy!
søndag 23. mai 2004
Strawberry Daiquiry
Strawberry daiquiry skal det ikkje drikkast meir enn to av i slengen, trur eg. I går var vi fem jenter samla hos Hege, og drakk Strawberry daiquiry. Eg fann ut at drinkar framleis ikkje er noko for meg ... Men koseleg, det var det! Ricki og Ida fekk vere litt heime åleine, og det gjekk greit. Så dette skal gjentakast - men med øl neste gong for min del!
Fra venstre: Nina, meg, Katharina og Angelika. Hege var fotograf.
Fra venstre: Nina, meg, Katharina og Angelika. Hege var fotograf.
tirsdag 18. mai 2004
Tilbake
No er det på tide å ta tastane fram att, for her har eg ikkje akkurat vore aktiv. Ting har sjølvagt skjedd sidan mars, men eg har ikkje ork til å skrive ned alt i ein post. Kanskje kjem det litt etter kvart, men i skrivande stund kan eg nemne at Ida har både røyst seg opp, går langs bordkanten, krabbar på alle fire og set seg opp i sitande stilling - når ho vil. 7 tenner har ho fått, og eg fryktar ei ny, fæl ei, sidan dei to siste dagane har innehaldt feber, skriking og ei urokråke.
onsdag 10. mars 2004
Turbo-Ida
Vi har fått nytt namn på ungen vår: Turbo-Ida.
Det er ikkje fred i heimen lenger.
Livet utanfor leikematta er svært spennande!
Det er ikkje fred i heimen lenger.
Livet utanfor leikematta er svært spennande!
onsdag 3. mars 2004
Sheep o'Hoi
I dag gjekk eg ein tur. Då møtte eg nokre dyr eg ikkje ville tru budde i ein storby.
Mamma sau og lammet hennar.
Mamma sau og lammet hennar.
Abonner på:
Innlegg (Atom)